| Abstract : |
Samen met een 50-jarige cliënt met een ernstige mentale handicap en het syndroom van Down, heb ik een goede en grondige start gemaakt van een levensboek voor hem. Reminiscentie of de aangename ervaring van het ophalen en vertellen van en stilstaan bij voornamelijk positieve herinneringen was de invalshoek van waaruit ik te werk ben gegaan.Tijdens onze verschillende bijeenkomsten volgde en respecteerde ik het tempo van de cliënt en liet ik hem zoveel mogelijk dingen zelf doen, tenzij hij er geen zin in had of liever wilde dat ik het deed. Eveneens liet ik hem altijd zelf kiezen wat hij wilde doen en op welke manier hij zijn levensboek vorm wilde geven. Door bovenstaande accenten te leggen in mijn manier van handelen, heb ik getracht om zijn zelf-vertrouwen en zelfbeeld in de positieve zin te beïnvloeden. Eveneens probeerde ik hem zo kansen te bieden om aan te tonen wie hij is, hoe hij zo geworden is en wat hij belangrijk vindt in zijn leven. |
| Value for sector : |
In de eerste plaats kunnen medewerkers van voorzieningen vertrouwd geraken met het begrip 'levensboek' door mijn scriptie te lezen.Voor velen is dit immers nog een onbekend thema, hoewel het een zinvol middel is om aan verscheidene doelgroepen kwaliteitsvolle zorg op maat te bieden. Hierbij wil ik de klemtoon leggen op het feit dat het niet enkel kan worden gehanteerd in de zorg voor dementerende ouderen, maar ook bij mensen met gehoorproblemen, autisme, een mentale handicap,… Iedere persoon draagt immers een levensverhaal met zich mee, een uniek verhaal dat het vertellen waard is.In de tweede plaats kan mijn scriptie een bruikbaar instrument zijn voor begeleiders die samen met een cliënt een levensboek willen maken. Zo kunnen de theoretische omkadering en de vele praktijkvoorbeelden mee richting geven aan de manier waarop de begeleider met de cliënt aan het levensboek werkt |
Home 
